" باراک حسین اوباما " بالاخره پس از ۲ سال مبارزه طاقت فرسا و مهیج و البته قابل
پیش بینی به ریاست جمهوری ایالات متحده امریکا رسید
در این راه من اما نه به دنبال تبریک گوئی هستم و نه به دنبال تحلیل که چرا چنین شد و
چرا چنان نشد
حرف من درباره حدیثی است از پیامبر اکرم (ص) که میفرماید : اطلبوالعلم ولو بالسین
بدین معنا که بدنبال علم باشید حتا اگر در چین باشد
منظور پیامبر (ص) از اینکه چین را برای این مطلب انتخاب کرده اند دوری راه و البته
کمی ارتباط و سختی مسافرت و درکل وجود مشکلات خاص انزمان مابین صحرای
عربستان و کشور معتبر و بزرگ چین بوده است
و ما اگر در مقام مقایسه بر ائیم به عقیده من چین ان زمان را میشود با امریکای این زمان
مقایسه کرد و در نتیجه بدست اوردن علم و دانش از این کشور یقینن مجاز بلکه به ما توصیه
شده است و در این راه به عقیده من یکی از دست اورد های مردم سمت دیگر این کره خاکی
انتخاب رئیس جمهور است که به واقع بسیار پند اموز و قابل تامل است و جا دارد که ما
هم از این ره گذر برای خود توشه ای بر داریم به خصوص اینکه ما کشوری هستیم که در
راه پیشرفت در حال گام بر داشتن هستیم و به این تجربیات بسیار نیازمند هستیم
نکته ای که در مورد ان بسیار فکر و تامل کردم انتخاب رئیس جمهور در این کشور
پهناور و پیشرفته است بدین شکل که فردی برگزیده از هر حزب به وسیله انتخابات درون
حزبی برای مبارزات انتخاباتی کلی انتخاب میشود که این غربال اول است
در وهله دوم در انتخابات کلی هر کاندیدا برای بدست اوردن اراء مردم برنامه های خود را
ارئه میدهد و در طول یک مدت قابل ملاحظه از این برنامه ها دفاع می کند که این برنامه
ها اولن بایستی قابل اجرا باشند و دوم اینکه برنامه ها حتمن بایستی با جزیئات و به طور
شفاف در اختیار عموم قرار گیرد و در برابر مردم به معرض قضاوت قرار گیرد
و جالب اینکه زندگینامه همه کاندیدا ها به طور کامل و با جزئیات در اختیار رسانه ها قرار
دارد به طوری که مردم از کوچکترین اعمال انجام شده توسط کاندیدائی که می خاهند
انتخاب کنند با خبر هستند و با ریزترین خلقیات کاندیدای محبوب خود از این طریق اشنا
می شوند
و دست اخر این نماینده با عبور از لحظات بسیار متعددو متنوع که در انها صبر شکیبائی
درایت سیاست و حتا نیروی جسمی او مورد ازمایش قرار می گیرد به صندوق رای میرسد
و مردم میتوانند با چشم باز کاندیدای خود را انتخاب کنند ( تمامی این مطلب بدور از قضاوت
من است راجع به خوبی یا بدی کاندیدا این را مردم امریکا باید تشخیص دهند و در صلاحیت
من حتمن نیست )
یعنی بواقع کاندیدایی که در امریکا به صندوق نهائی میرسد هیچ مطلب و موضوعی قابل
کتمان و غیر شفاف ندارد مانند دارائی ها و دیگر مسائل حتا خصوصی و در مورد برنامه
هایش هم کاملن روشن و شفاف و قابل اجرا صحبت کرده است و هرگز حرف هایش
شعار های غیر عملی نیست
و این دقیقن همان چیزی است که ما میباید از چین زمانه یعنی امریکا بیاموزیم
ما باید بیاموزیم کاندیدائی را که هنوز تا پای صندوق رای هم از هیچ چیزش خبر نداریم
نباید انتخاب کنیم
ما باید بیاموزیم از کاندیدا برنامه بخاهیم نه شعار
ما بایدبیاموزیم تا کاندیدا ئی را برای یک چنین مسولیت عظیمی انتخاب می کنیم در معرض
هزاران ازمون قرار دهیم تا از روحیات درونی و بیرونی اش اگاه باشیم و به ناگاه پس از
انتخاب متوجه هزاران عیبش نشویم
ما باید بیاموزیم کاندیدای مورد علاقه مان را یک شبه انتخاب نکنیم
ما باید بیا موزیم هر کاندیدا باید برای ریاست جمهوری که حساس ترین پست این مرز و بوم
است راهی طولانی بپیماید و به حکم شانس و یا نه گفتن به رقیب یک شبه به پیروزی
دست نیابد
ما باید بیاموزیم ...........
بدرود تا دیداری دوباره
